shopping-bag 0
Items : 0
Subtotaal : 0.00
Winkelmand Check Out

Nieuws

NCK voor echte mannen

Wat viel er nog voor eer te behalen op het Nederlands Club Kampioenschap 2017? Een jaar eerder hadden we op het open Nederlandse kampioenschap ploegentijdrit, waar profs, eliterenners, amateurs en masters de strijd met elkaar aanbinden om 52 kilometer zo snel mogelijk af te raffelen, met een achtste plaats het clubrecord allertijden verbroken. Dat zou ons geen tweede keer lukken, zeker ook omdat David de Leeuw, een van de grootste motoren uit het team van vorig jaar, zijn brommer al het hele jaar niet uit de schuur had gehaald. Conclusie: we konden alleen maar verliezen.

Strubbelingen in de eliteploeg maakten het er ook niet eenvoudiger op om aan het einde van een lang seizoen nog een zeskoppig team op te stellen. Maar hulp kwam uit onverwachte hoek. Voormalig clubicoon (o.a. houder van de Recordronde) en tijdrijder pur sang Leo Gödde zette zijn schouders eronder en bracht in korte tijd een ploeg op de been dat in de allerlaatste training op het oefenrondje bij Giessen Oudekerk nog niet eens zo slecht bleek te zijn.

Zo zaten zaterdag 30 september, in een druilerig Dronten en onder een op het allerlaatste moment geleend tentje, basislid Leo Gödde, eerstejaars amateur Luuk van Wingerden en bijna-master Bas Canoy op hun Tacxjes warm te draaien. Gelukkig waren daar ook districtskampioen Hans Dilling, Nederlands kampioen mountainbike Jasper Ockeloen en gepatenteerd hardrijder Bjorn Koeman. In de plaats van de uitgebreide omkadering van eerdere jaren was er nu enkel Eddy Gödde, geflankeerd door een enkele vader en een klein handjevol vriendinnen-van. Hoewel de moraal niet slecht was, waren de vooruitzichten wel eens beter geweest.

Toen dan eindelijk de top tien van 2016 van start mocht gaan voor hun 52 kilometer bloed, zweet en tranen gingen – als kers op de taart – de hemelsluizen pas echt goed open. Het werd een NCK-editie die zijn gelijke in de afgelopen tien jaar niet had. NCK from hell. Stapvoets door bochten, constant zoekend naar de juiste positie ten opzichte van het sproeiwater-generende achterwiel van de man voor je, een spoor trekkend over het verregende parcours. Doorweekte kleding, koude spieren, zandkorrels bijtend in de ooghoeken. En onderwijl proberen om een snelheid boven de 50 p/u aan te houden.

Na exact 1 uur, 3 minuten en 24 seconden denderden we over de finishlijn. Bjorn en Jasper persten er nog een sprintje uit, Leo en Bas moesten enkele meters laten, Hans een paar fietslengtes als gevolg van de laatste rotondes. Luuk had zijn opdracht volbracht door tot kilometer 25 het beulstempo van Bjorn keurig te verzekeren. Onze binnenkomst was een dikke minuut later dan in 2016, maar op dat moment desalniettemin de vijfde tijd. Van de zeven teams die achter ons gestart waren, doken er nog vijf onder onze tijd, waardoor we nog net een plek in de top tien behielden. Twee tredes lager dan vorig jaar, maar in deze omstandigheden absoluut iets om trots op te zijn. Zoals Jasper fijntjes opmerkte: ‘We zitten maar 15 seconden achter Restore. Die reden met Dylan van Baarle en Lennard Hofstede!’ Precies. DRC de Mol handhaaft zich tussen de tien beste clubs van Nederland. Voor het tweede jaar op rij.

Zie hier de volledige uitslag.

1 Response

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

X