Westbrabantse Pijl 2010

Foto: www.remcoweteringsfotografie.tk Etappe 1 Rond de 170 man stonden vrijdag aan het vertrek voor de eerste etappe. Het begon al goed met een auto met volgnummer 13. Na ongeveer een uur koers kwam Dennis ten val. Dit viel alles mee, maar er waren problemen met de ketting, waardoor hij een flinke achterstond opliep. Op dat moment was er een kopgroep . Deze groep werd een andere weg in gestuurd waardoor de koers geneutraliseerd moest worden. Zo hebben we daar zeker 10 minuten op een dijk gestaan. Dennis kon weer aansluiten. We waren amper onderweg toen ook Bart lelijk ten val kwam. De renner voor hem raakte een auto en nam Bart mee. Gevolg: een paar lelijke schaafwonden en een gekneusd bovenbeen. Wilco van Beusekom van de hoekse renners werd gestoken door een wesp en moest naar het ziekenhuis. Tristan en Dennis finishte in de buik van het peloton. Na 1 dag dus al 2 man uit koers. Etappe 2 De tweede etappe was een tijdrit over 8.9km. Nog voor 10 uur ging Dennis van start voor zijn loodzware kilometers. Hij kwam niet helemaal in z'n ritme en eindigde met een tijd van 12.37 op een 75e plek. Tristan reed een uitstekende tijdrit en wist een tijd van 12.09 te klokken en eindigde als 38e. Etappe 3 De derde etappe voerde ons naar Fijnaart over een afstand van ruim 100 kilometer. Na 's ochtends de tijdrit gereden te hebben waren de mannen nog goed fris. Door de harde wind moesten vele renners de koers staken. Op de plaatselijke ronde viel het peloton uiteen in twee delen. In eerste instantie zaten Tristan en Dennis beide in het tweede deel. Tristan wist nog net met nog een renner de oversteek te maken. Dennis volgde met 2 belgen. Met nog een klein gat te overbruggen naar het peloton sprongen er ineens twee paarden op de weg. Deze hebben kilometers voor de groep gerend. De jury loste het op met maar liefst 30 seconden compensatie. Dennis finishte tussen het 1e en het 2e peloton door nog wat tijd te pakken op de tweede groep door weg te rijden. Tristan zat goed voorin in de sprint en werd 10e uit de grote groep. Etappe 4 Aan het begin van de 4e etappe waren nog maar 100 renners over van de 170 gestarte renners. De laatste etappe was een zware rit van bijna 130km. De wind was sterk en na 5km koers werd het peloton al op één lang lint getrokken. Dennis en Tristan zaten niet ver genoeg voorin en kwamen in een derde groep terecht. De eerste en tweede groep kwamen al snel bij elkaar, maar wij konden pas de aansluiting weer vinden aan het einde van de eerste ronde: na 43km. De mollers wisten terug te komen door een goede samenwerking met nog een aantal renners. In de laatste 3km was er een valpartij verspreid over de hele weg. Tristan reed de brandnetels, Dennis wist er voorbij te geraken en ging met ongeveer 20-25 renners op weg naar de finish. Met nog 2km te gaan was het een klapband die een goede uitslag wist te verpesten. Uiteindelijk eindigde Tristan in het eindklassement netjes als 32e. Dennis eindigde als 57e. Maar 75 renners haalden de finish.

Mike Kruithof breekt been !

Assen – Tijdens het criterium “Goudkust” tijdens de 46e European Junior Cycling Tour Assen 2010 is Mike Kruithof bij het uitkomen van een bocht onfortuinlijk gevallen. Mike heeft hierbij zijn linker bovenbeen gebroken. De operatie gebeurde nog op dinsdag om kwart voor 10 die avond. De operatie verliep goed en was na een uur gebeurd. Nu met krukken en over 2 weken weer op de hometrainer.

Omloop het Nieuwsblad

Olsene - Zaterdag 17 juli reden Bart Buyk en Dennis Eikelenboom samen met de Hoekse Renners de Omloop het Nieuwsblad, een UCI 1.1 koers in de Vlaamse Ardennen voor Junioren. In het parcours waren een aantal kasseienstroken en kasseienbeklimmingen opgenomen waaronder de Kanarieberg, de Oude Kwaremont, de Kruisberg en de Karnemelkbeekstraat. Met 184 renners van verschillende nationaliteiten gingen we van start voor een koers van 125km. Voor de eerste beklimming ons zou worden voorgeschoteld moesten we eerst een dertigtal kilometers, inclusief kasseienstroken, afleggen. Deze eerste 30km waren heel zenuwachtig door het grote peloton en het glooiende parcours. Er ontsnapten hier ongeveer 10 renners die we de hele wedstrijd niet meer terug zouden zien. Beide mollers bevonden zich op de eerste rijen van het peloton. Bart kreeg net het gat met de kopgroep niet dicht, zonde! Bij de beklimmingen kwamen we erachter hoe slecht kasseien erbij kunnen liggen. Het peloton viel uiteen in groepen. Bovenaan de Oude Kwaremont (2200 meter) kwam Dennis met de eerste 30/35 man boven van het peloton. Na 10km viel ook deze groep stil waardoor een grote groep kon aansluiten. Voor Bart viel het noodlot door lek te rijden in de afdaling van de Oude Kwaremont. Hij moest vervolgens lang wachten op een wiel en werd voor de plaatselijke rondes uit koers gehaald. Er volgenden nog een aantal zware beklimmingen voor het peloton kon beginnen aan de 6 plaatselijke omlopen van 5,5km. Door een slechte samenwerking in het peloton kon de kopgroep wegblijven. Vervolgens reed er nog een vrij grote groep weg uit het peloton. Winaar was de Belg Dylan Theuns, van Avia Cycling Team in een sprint van twee. Van de hoekse renners was alleen nog Lennart Vegter in koers. We hebben nog een aantal keer geprobeerd weg te geraken alleen zonder resultaat. In de laatste omloop reed Dennis weg met Taco van der Hoorn (djr) en nog een belg. Lennart sloot aan zo'n 500 meter voor de Finish met nog 4 anderen. Uiteindelijk werd Lennart 55e en Dennis 58e en eindigden zo nog net voor het overgebleven peloton. Het was een mooie koers die we volgend jaar zeker weer willen rijden.

Anoniem optreden van de Mol in Bladel

Dit weekend stond de mooie meerdaagse Acht van Bladel op het programma voor de junioren. Wij gingen er met 5 man heen; Eddy, Mike, Dennis Corné en ik. We zaten lekker relaxed op een camping, op nog geen km afstand van de start- en finishplaats, ideaal dus. Het zou voor de mannen zwaar worden, met het programma, en de warme weersomstandigheden. Vrijdagavond moest er een klassieker verreden worden van 105km, zaterdagmiddag een klassieker van 120km, zondagochtend een tijdrit van 13km, en zondagmiddag een afsluitende omloop van 80km. Pittig dus! Etappe 1 Om 6 uur gingen we van start met een sterk deelnemersveld van 150 man. De eerste kilometers was er weinig te melden, maar na zo'n 10km moest Corné laten lopen. Hij werd daarna al snel uit koers gehaald. Na zo'n 30km reed er een omvangrijke groep weg van zo'n 18 man. Hierbij geen Moller, wij zaten te veel achterin te hangen, en daarvoor moesten we flink de rekening betalen. Rond de 50km reed er nog een grote groep weg, van weer zo'n 15 man. En weer geen Moller, waar Lucien in de auto niet erg tevreden mee was. De Mollers en het peloton werden toen een beetje wakker, maar wij wisten niet precies wat er nu wegzat. Toen ik een grote groep voor ons zag rijden, dacht ik dat al de kop was. Dit was dus niet het geval, en het gat was toen zo'n 2 minuten met de kop toen we de andere groep op 10km van de meet terugpakten. Daarna heb ik nog geprobeerd weg te komen, maar dat lukte niet, dus finishten de 4 overgebleven Mollers in de buik van het peloton. Mike viel nog bijna in de sprint, omdat hij met zijn voorwiel in iemands derailleur kwam. Gelukkig liep dat nog goed af. Winnaar werd Wim Hofstede, voor Daan Olivier en Robin Wennekes. Etappe 2 De langste etappe waar waarschijnlijk flink gereden zou gaan worden. Het ging al snel op de kant, en de mannen hadden het soms vrij lastig van de Mol. Er reden allerlei kleine groepjes weg uit het peloton, wat samenklonterde tot een groep van meer dan 30 (!) man. En wij zaten weer te slapen. De kopgroep reed snel een grote voorsprong bij elkaar, van bijna 2 minuten. Toen de auto's ons passeerden schrokken we wakker. Het peloton sloeg op hol, en binnen korte tijd werd het gat dichtgereden. Hierdoor kwam het flink op de kant, maar er stond niet genoeg wind om het peloton te breken. Voor Mike sloeg na de hergroepering het noodlot toe, hij kwam uit de bocht, en reed tegen een gozer voor zich op, die niet bepaald zijn lijn hield. Mike onderuit, en hij nam een Zuid-Afrikaan mee. Mike zijn shifter was gedeeltelijk afgebroken, en de ander was verbogen, dus einde koers voor Mike. Dus nog 3 man in koers van de Mol. De koers werd daarna vooral gecontroleerd en in de finale reden er nog een paar man weg. De 3 Mollers eindigden opnieuw in de buik van het peloton, nadat ze het vandaag zwaar hadden gehad. Belg Giovanni de Merlier won, voor Koen Hofstede, en Friso Roscam-Abbing. Koen Hostede mocht het geel aantrekken. Etappe 3 De tijdrit stond op het programma! Er waren 20 man met een grote voorsprong in het klassement, daarna lag het nog totaal open. We moesten dus een supertijdrit neerzetten om een mooi klassement neer te zetten. Ik moest als eerst van start, 20 minuten daarna Ed, en enkele minuten daarna Dennis. We stonden nog op precies dezelfde tijd dus het zou spannend worden. Voor mij liep de tijdrit niet lekker, ik kreeg de versnelling niet lekker rond, en het tempo lag gewoon te laag. Ik finishte in 18.44. (70e tijd) Bij Ed ging het ook niet van een leien dakje, de benen voelden zwaar, en 18.33 kwam op de chrono te staan. (59e tijd) Dennis kwam daarna aan, en die zette van ons de snelste tijd neer van 18.30. (55e tijd) We reden hiermee een middelmatige tijdrit, en kwamen daarmee niet in de buurt van een mooi klassement. Voor de overwinning was het spannend, de eerste 5 man zaten binnen de 5 seconden. Steven Lammertink won uiteindelijk, voor Danny van Poppel en Mike Teunissen. Geletruidrager werd Daan Olivier, die 5e in de tijdrit werd. Etappe 4 De eindetappe! De Mollers moesten vandaag proberen wat van zich te laten zien. Anderen hadden deze intentie ook, en terwijl wij nog aan het schuiven waren schoot er gelijk een kopgroep weg direct na de neutralisatie. Het peloton liet in eerste instantie begaan en zo had deze groep al snel meer dan een minuut voorsprong! Maar na 20km kwam het peloton op gang, want de Jonge Renner ging in de achtervolging. Zo kwam het constant op een lint te zitten, waardoor aanvallen niet mogelijk was. Ik zat constant rond de 20e plek, Ed net wat achter mij, en Dennis zat in de buik van het peloton. De voorsprong slonk, en na 50km werd een deel van de kopgroep teruggereden, en zo dunde de kopgroep uit van 12 tot 5 man. De Jonge Renner bleef rijden, en zo gebeurde er verder niks in de koers. De kopgroep leek nipt weg te blijven, en zo zou Olivier winnen. Maar de kopgroep viel in de laatste km stil, en zo denderde het peloton erover. Van Poppel won de sprint,voor Welten en Roscam-Abbing, en pakte via de bonificaties de trui van Olivier. Vrij zuur dus voor de Jonge Renner. Dennis en ik eindigden rond de 40-50e plek, en Eddy liep nog 10 seconden achterstand op door een gaatje in het peloton. Dennis wist in de sprint nog een vallend gat te dichten, zodat het halve peloton nog net dezelfde tijd kreeg. Dennis eindigde als 46e in het eindklassement, ik als 63e, en Ed als 65e. Wil je hier een goed klassment rijden, moet je er 1x bijzitten, en dat zat niemand van ons. Als je er niet bijzit, moet je een geweldige tijdrit uit de benen schudden, maar dat konden wij ook niet. Kortom, niet slecht gereden, maar vooral anoniem. Uitslagen nog op een rij (red.): Etappe 1: Eddy 38, Dennis 46, Mike 69, Tristan 85 Etappe 2: Dennis 54, Tristan 56, Eddy 67 Etappe 3: Dennis 55, Eddy 59, Tristan 70 Etappe 4: Dennis 42, Tristan 52, Eddy 65 Eindklassement: Dennis 46, Tristan 63, Eddy 65

Valkenswaard: niet geschoten is altijd mis

De dag na Maasvallei stonden 2 mollers aan de start in het criterium van Valkenswaard, Dennis en Mike. Een mooi stratenparcours met aardig wat bochten stond op ons te wachten. Met de derde ronde was er een ontsnapping van Twan Brusselman. Eén voor één sprongen renners over terwijl de mannen van Willebrord begonnen af te stoppen. Dennis ging ook achter de groep aan en zo ontstond er een kopgroep van 9 man die de hele koers zou blijven bestaan. De groep van 9 man was eigenlijk net iets te groot omdat er een paar alleen maar meereden voor de fikse premies (20-15-10). Dennis pakte er ook nog een paar van mee. Door het gebrek aan samenwerking sloot er met nog 6 ronden te gaan nog een groep van 8 renners aan. De laatste ronden waren dan ook erg zenuwachtig door de ontsnappingen van oa. Bob vd Enden en Twan Brusselman. Met nog 4 ronden gaan viel de wedstrijd even stil en zag Dennis z'n kans om op weg te gaan voor misschien wel de zege. Het gat werd groter en groter en Dennis probeerde alles er uit te halen. Toen na ongeveer drie kwart ronden kwam Stefan Wolfenbuttel voorbij. Dennis sloot aan om zo met z'n 2en verder te gaan met nog 3 ronden te gaan. Maar die Wolffenbuttel reed als een gek door de bochten dat Dennis gewoon uit het wiel werd gereden om vervolgens weer teruggepakt te worden door Heering en te moeten sprinten voor de 2e plek. Helemaal leeggereden moest ie het doen met een 14e plek. Een goede poging kan leiden tot iets moois, maar kan ook mislukken. Achteraf denk je dan: waarom bleef ik er niet bij?. Maar op dat moment is dat anders. Mike moest uit koers door een spaakbreuk.